Irish Traveler.eu

Top o’ the morning readers! We’re wearing o’ the green here at Traveler today and wanted to present you with some of our favorite Irish offerings from our pages.

Novelist Maeve Binchy reveals her very own Place of a Lifetime: Dalkey, Ireland, home to a host of literary greats.

Set off on the ultimate Irish road trip and using our detailed plan for navigating the Ring of Kerry. But be sure to master the right way to drive on the left.

Get the lowdown on the best places to see, eat, and of course, drink, in Dublin.

Introduce yourself to Ireland’s Aran Islands, whose beauty ranked high on our most recent Destinations Rated list.

Check out our Trip Lit book critic Don George’s review of Roddy Doyle’s collection of Irish short stories, The Deportees, then peruse other Irish titles from our Ultimate Travel Library.

Relax at the Lisdoonvarna, a Victorian pumphouse-turned spa, and Ireland’s addition to our Top 50 Wellness Destinations.

Know which sweaters and pottery are worth taking home with tips from our Authentic Shopping Guide.

Photo: Dublin; by Hon Lau/iStockphoto.com

oryginal post on – http://intelligenttravel.typepad.com/it/

Saint Patrick’s Day (Irish: Lá ’le Pádraig or Lá Fhéile Pádraig), colloquially St. Paddy’s Day or Paddy’s Day, is an annual feast day which celebrates Saint Patrick (circa 385–461 AD), one of the patron saints of Ireland, and is generally celebrated on March 17.

The day is the national holiday of Ireland. It is a bank holiday in Northern Ireland, and a public holiday in the Republic of Ireland, Montserrat, and the Canadian province of Newfoundland and Labrador. In the rest of Canada, the United Kingdom, Australia, the United States and New Zealand, it is widely celebrated but is not an official holiday.

It became a feast day in the Roman Catholic Church due to the influence of the Waterford-born Franciscan scholar Luke Wadding^[1] in the early part of the 17th century, and is a holy day of obligation for Roman Catholics in Ireland. The date of the feast is occasionally moved by church authorities when March 17 falls during Holy Week; this happened in 1940 when Saint Patrick’s Day was observed on 3 April in order to avoid it coinciding with Palm Sunday, and is happening again in 2008, being observed on 15 March.^[2] March 17 will not fall during Holy Week again until 2160.^[3]

Celebration overview

Saint Patrick’s Day is celebrated worldwide by Irish people and increasingly by non-Irish people (usually in Australia, North America, Ireland) as well. Celebrations are generally themed around all things Irish and, by association, the colour green. Both Christians and non-Christians celebrate the secular version of the holiday by wearing green or orange, eating Irish food and/or green foods, imbibing Irish drink (such as Guinness) and attending parades.

The St. Patrick’s Day parade in Dublin, Ireland is part of a five-day festival; over 500,000 people attended the 2006 parade. The largest St. Patrick’s Day parade is held in New York City and it is watched by over 2 million spectators. The St. Patrick’s Day parade was first held in Boston in 1761, organized by the Charitable Irish Society. New York’s celebration began on 18 March 1762 when Irish soldiers in the British army marched through the city.^{[citation needed]} The predominantly French-speaking Canadian city of Montréal, in the province of Québec has the longest continually running Saint Patrick’s day parade in North America, since 1824;^[4] The city’s flag has the Irish emblem, the shamrock, in one of its corners. Ireland’s cities all hold their own parades and festivals, including Dublin, Cork, Belfast, Derry, Galway, Kilkenny, Limerick, and Waterford. Parades also take place in other Irish towns and villages.

“Leprechauns” kick off week-long festivities by renaming New London, Wisconsin to New Dublin

Other large parades include those in Savannah, Georgia ([3]), New London, Wisconsin (which changes its name to New Dublin the week of St. Patrick’s Day) ([4]), Dallas, Cleveland, Manchester, Birmingham, London, Coatbridge, Jackson, Mississippi, Boston, Houston, Chicago, Cincinnati,[5]Kansas City, Rolla, Philadelphia, Indianapolis, Pittsburgh, Denver, St. Paul, Sacramento, San Francisco, Scranton, Seattle, Butte, Detroit, Toronto, Vancouver, Syracuse, Newport, Holyoke and throughout much of the Western world. The parade held in Sydney, Australia is recorded as being the largest in the Southern Hemisphere.

As well as being a celebration of Irish culture, Saint Patrick’s Day is a Christian festival celebrated in the Catholic Church, the Church of Ireland, and some other denominations. The day almost always falls in the season of Lent. Some bishops will grant an indult, or release, from the Friday no-meat observance when St. Patrick’s Day falls on a Friday; this is sometimes colloquially known as a “corned-beef indult”.^[5] When 17 March falls on a Sunday, church calendars (though rarely secular ones) move Saint Patrick’s Day to the following Monday—and when the 17th falls during Holy Week (very rarely), the observance will be moved to the next available date or, exceptionally, before holy week.

In many parts of North America, Britain, and Australia, expatriate Irish and ever-growing crowds of people with no Irish connections but who may proclaim themselves “Irish for a day” also celebrate St. Patrick’s Day, usually with the consumption of traditionally Irish alcoholic beverages (beer and stout, such as Murphys, Beamish, Smithwicks, Harp, or Guinness; Irish whiskey; Irish coffee; or Baileys Irish Cream) and by wearing green-coloured clothing.

Wearing of the green

St. Patrick’s Blue, not green, was the colour long-associated with St. Patrick. Green, the colour most widely associated with Ireland, with Irish people, and with St. Patrick’s Day in modern times, may have gained its prominence through the phrase “the wearing of the green” meaning to wear a shamrock on one’s clothing. At many times in Irish history, to do so was seen as a sign of Irish nationalism or loyalty to the Roman Catholic faith. St. Patrick used the shamrock, a three-leaved plant, to explain the Holy Trinity to the pre-Christian Irish. The wearing of and display of shamrocks and shamrock-inspired designs have become a ubiquitous feature of the saint’s holiday.^[7] The change to Ireland’s association with green rather than blue probably began around the 1750s.^[8][9]

Dzień Świętego Patryka (ang. Saint Patrick’s Day, irl. Lá ‘le Pádraig lub Lá Fhéile Pádraig) – irlandzkie święto narodowe obchodzone 17 marca. Święto patrona Irlandii – św. Patryka. Święto obchodzone jest również poza Irlandią, także w Polsce, co jest związane zarówno z popularnością kultury celtyckiej, jak i pewnymi podobieństwami kulturowymi społeczności. W innych krajach święto to związane jest przede wszystkim z serwowaniem tradycyjnego, irlandzkiego “zielonego” piwa oraz pokazami irlandzkich tańców i muzyki.

Dzień Świętego Patryka jest dniem wolnym od pracy. Irlandczycy w wielu miastach organizują festyny i uliczne pochody, w których dominuje kolor zielony – symbolizujący koniczynę, przypisywaną tradycyjnie świętemu Patrykowi.

Patryk nie był pierwszym misjonarzem krzewiącym chrześcijaństwo w Irlandii, jednak to legendy o nim są żywe do dziś. Według podań, w początku V w., nastoletni wówczas Patryk został porwany przez piratów i wywieziony jako niewolnik na wyspy Irlandii, skąd udało mu się jednak uciec i powrócić do rodzinnych stron w Brytanii. Niedługo potem jednak, skłoniony proroczymi objawieniami, powrócił w celu chrystianizacji tego pogańskiego kraju. Z pomocą koniczyny tłumaczyć miał istnienie Trójcy Świętej, przez co stała się ona powszechnie uważana za symbol tego kraju. Według legend przywracał wzrok ślepcom, ożywiał zmarłych, a kraj uwolnił od plagi węży, które symbolizować miały również zło. Pod koniec życia dokonał chrztu kraju.

Tibet, the once remote “roof of the world,” has been suffering increasing strain due to rapidly growing tourism. Last year the number of tourists who visited Tibet (an estimated four million) vastly outnumbered the 2.8 million people who actually live there, resulting in a general overload on Tibet’s roads, palaces, and monasteries, reports The Guardian.

To accommodate the constant flood of people pouring in, 775 tour buses are operating within Tibet at all times. That’s in addition to three civilian airports (with a fourth in the works) and the high-altitude Qinghai-Tibet Train that connects the capital Lhasa to Xining, China, and brings in over 1.5 million tourists a year.

Matt Whitticase of the Free Tibet Campaign sums up the problem effectively in the Guardian’s story: “Tourism is obviously a pillar of China’s western development strategy, but it is putting unacceptable strains on Tibet’s fragile environment.” While China’s government asserts that tourism helps generate the money necessary to protect Tibet’s sacred monuments and general way of life, Whitticase points out that the Tibetan people are not benefiting because the “tourist industry is being run by Han Chinese companies not domiciled in Tibet.”

The fact that China’s Han population is overshadowing the number of native Tibetans actually living in Tibet gives rise to a number of concerns. The Dalai Lama, for one, has accused the Chinese government of committing “cultural genocide,” while other critics lament that certain cultural landmarks—such as Lhasa’s Potala Palace ( photo over there ) —are being crushed under the weight of high-impact tourism, which occurs when millions of tourists all flock to the same attraction. Indeed, UNESCO has expressed continued concern that development around the 1,300-year-old palace (which earned a spot on UNESCO’s World Heritage List in 1994) is spoiling the site’s unique atmosphere.

What’s happening in Tibet should be a good reminder to all travelers to consider the impact their presence has on the places they visit. Read more about Tibet in Traveler’s Destination’s Rated: World Heritage sites.

oryginal post by http://everestbyclimbers.eu/
Yosemite National Park (pronounced “yo-SEM-it-ee”, IPA: /joʊˈsɛmɨtiː/) is a national park located largely in Mariposa and Tuolumne Counties, California, United States. The park covers an area of 761,266 acres or 1,189 square miles (3,081 km²) and reaches across the western slopes of the Sierra Nevada mountain chain.^[1] Yosemite is visited by over 3.5 million people each year, many of whom only spend time in the seven square miles (18 km²) of Yosemite Valley.^[2] Designated a World Heritage Site in 1984, Yosemite is internationally recognized for its spectacular granite cliffs, waterfalls, clear streams, Giant Sequoia groves, and biological diversity.^[2] About 89% of the park is designated wilderness. Although not the first designated national park, Yosemite was a focal point in the development of the national park idea, largely owing to the work of people like John Muir.^[3]

Yosemite is one of the largest and least fragmented habitat blocks in the Sierra Nevada, and the park supports a diversity of plants and animals. The park has an elevation range from 2,000 to 13,114 feet (600 to 4,000 m) and contains five major vegetation zones: chaparral/oak woodland, lower montane, upper montane, subalpine, and alpine. Of California’s 7,000 plant species, about 50% occur in the Sierra Nevada and more than 20% within Yosemite. There is suitable habitat or documentation for more than 160 rare plants in the park, with rare local geologic formations and unique soils characterizing the restricted ranges many of these plants occupy.^[2]

The geology of the Yosemite area is characterized by granitic rocks and remnants of older rock. About 10 million years ago, the Sierra Nevada was uplifted and then tilted to form its relatively gentle western slopes and the more dramatic eastern slopes. The uplift increased the steepness of stream and river beds, resulting in formation of deep, narrow canyons. About 1 million years ago, snow and ice accumulated, forming glaciers at the higher alpine meadows that moved down the river valleys. Ice thickness in Yosemite Valley may have reached 4,000 feet (1200 m) during the early glacial episode. The downslope movement of the ice masses cut and sculpted the U-shaped valley that attracts so many visitors to its scenic vistas today.^[2]

Park Narodowy Yosemite (ang. Yosemite National Park) – park narodowy położony w USA, w środkowej Kalifornii, na zachodnich zboczach gór Sierra Nevada. W ramach parku leży Yosemite Valley (Dolina Yosemite).

Podstawowe wiadomości

• powierzchnia – 3081 km²
• najwyższy szczyt Mount Lyell (3997 m n.p.m.)
• główne jeziora – Eleanor, Tenaya, Mirror, Merced
• główna rzeka – Merced
• liczba turystów zwiedzających park – ponad 3 mln rocznie
• lokalizacja – 3,5 godziny jazdy samochodem od San Francisco

Historia

Dolina Yosemite była od wieków domem Indian Miwok i Pajutów, którzy żyli tam w spokoju do chwili wybuchu gorączki złota w Kalifornii. Nazwa Yosemite pochodzi najprawdopodobniej od indiańskiego słowa Yohhe’meti lub Yos.s.e’meti, które było nazwą plemienia Indian zamieszkujących dolinę Yosemite. Yosemite dosłownie oznacza “ci, którzy zabijali” (Yos: “zabijać,” litera e: “którzy” oraz -meti: przyrostek wskazujący liczbę mnogą).

Uważa się, że pierwszymi białymi, którzy ujrzeli dolinę Yosemite z góry, nie wkraczając do niej, byli traperzy pod wodzą Josepha Reddeforda Walkera. Było to w 1833 roku. Prawdopodobnie patrzyli oni ze szczytu wodospadów Yosemite. Rok 1851 uważany jest za rok, w którym w Dolinie Yosemite po raz pierwszy postawił nogę biały człowiek. Wkrótce też miejsce to stało się sławne, ściągając malarzy i miłośników przyrody. W 1864, na skutek nacisków ze strony ówczesnych obrońców przyrody, prezydent Abraham Lincoln podpisał ustawę zapewniającą stanową ochronę dolinie Yosemite i lasom gigantycznych sekwoi, położonym na południe od niej. Nieco później, bo w 1890 roku, zaangażowanie amerykańskiego przyrodnika Johna Muira doprowadziło ostatecznie do ogłoszenia Yosemite drugim z kolei parkiem narodowym w Stanach Zjednoczonych (po Yellowstone). Z parkiem tym wiąże się osoba Galena Clarka, który uchodzi za jednego z odkrywców gigantycznego lasu położonego u gór Sierra Nevada.

Geologia

Dolina Yosemite jest najbardziej klasycznym przykładem U-kształtnej doliny polodowcowej, a jej współczesny wygląd wynikiem ruchów górotwórczych, erozji wodnej i miażdżącej siły lodowców.

• powstanie gór Sierra Nevada
• erozja wodna prowadzi do powstania płytkich koryt rzecznych
• spływające lodowce pogłębiają koryta (1 mln – 30 tys. lat temu)

Naturalne kaniony gór Sierra zostały w epoce lodowcowej pogłębione i poszerzone przez lodowce. Potężne masy lodu z łatwością kruszyły granitowe, osłabione pęknięciami skały, pozostawiając nietknięte ściany o mocniejszej budowie. Lodowiec posuwający się potokiem Merced pozostawił nietknięte ściany, z których spadają w dół wody wodospadu Nevada oraz Vernal. Kanion potoku Yosemite jest typową “doliną wiszącą”. Lodowiec, który go wyrzeźbił, był o wiele mniejszy od lodowca Merced, który wyciął leżącą 600 m niżej dolinę. Potok Yosemite płynie zatem doliną wiszącą, skąd spada w dolinę Yosemite przepięknym, trójkaskadowym wodospadem o takiej samej nazwie jak dolina (zdjęcie), o wysokości 740 m, co stawia go na 6. miejscu na świecie. W wyniku działania lodu, który pozostawił w nienaruszonym kształcie ich najtwardsze partie, powstały: Cathedral Rocks, El Capitan (1095 m) i Half Dome. Uformowanie wiszących dolin przyczyniło się do powstania wielu wodospadów.

Flora Yosemite

Na południu parku znajduje się Mariposa Grove słynący z mamutowców olbrzymich, zwanych potocznie sekwojami. Najsłynniejszy okaz sekwoi w Yosemite to “Grizzly Giant“, liczący 2700 lat. Jest on wysoki na 65 metrów, a jego średnica u podstawy liczy 9 metrów. W parku występuje osiem gatunków sosny, w tym

• sosna żółta
• sosna Jeffreya
• sosna Lamberta
• sosna zachodnia

a także inne drzewa, z których warto wymienić:

• cedrzyniec kalifornijski
• dąb czarny

Fauna Yosemite

• baribal
• kojot
• puma
• mulak
• wiewiórka ziemna
• owca kanadyjska (w wyższych partiach gór)
• 200 gatunków ptaków, między innymi:
  • modrosójka czarnogłowa
  • cztery gatunki sokoła (sokół wędrowny)
  • orzeł przedni